سرنوشت مبهم ابراهيم جعفری

به نظر می‌رسد با فشار بی امان امریکا در آستانه تشکیل دولت جدید در عراق، از همین الان باید فاتحه ابراهیم جعفری را بخوانیم. اظهارات صریح ضد امریکایی، انتقاد از زلمای خلیل‌زاد، سیاست تحت لوای ایدئولوژی و اظهاراتی چون "تعیین جدول زمان‌بندی شده برای خروج نیروهای امریکایی از عراق"  باعث آن شد که رایس و استراو سراسیمه وارد بغداد شده و نگرانی پنهان امریکا را از نخست‌وزیری مجدد جعفری نمایان سازند. دو گزاره از این ماجرا بدست می‌آید؛

  1. شاید اگر ابراهیم جعفری، کمی از ذکاوت طالبانی را داشت، هم‌اکنون بی هیچ مانعی نخست‌وزیری عراق را از آن خود کرده بود.
  2. عدم تعریف واحد از دموکراسی در همه‌جا خصوصا در خاورمیانه آشکار‌تر از همیشه علاوه بر بی‌ثبات کردن جهانیان "که به زعم فوکویاما آهسته آهسته به سمت لیبرال دموکراسی در حرکتند"، سیاست دوگانه‌ی امریکا را نمایان‌تر از گذشته کرد: می‌توان هم شعار دموکراسی داد، هم آشکارا در روند انتخابات آزاد در عراق دخالت کرد!
/ 5 نظر / 13 بازدید
احسان رخشان

قالب نو مبارک!...

تازیانه

سعيد جان سلام! در مورد مطلب جديدت شنونده‌ام و حرفی ندارم،‌ اما در مورد دو نوشته پيشينت بدم نمیاد عقده های زندگی و اقتصادی و سياسی... ام را سر تو و حميدخان خالی کنم! آخه شما دو نفر گمان کرديد کجا داريد زندگی می کنيد؟ باباجان اين نسخه ها مال ساختار سياسی فعلی ما نيست که می پيچيد! آقاجان، نره،‌ نر... نمی شه دوشيدش!

تازیانه

اگر هم يک روزی بشه پيشنهادهای شما را اجرا کرد که ديگر پس ما آن روز نظامی ديگر خواهيم داشت و اين مشکلات در ميان نخواهد بود!

کيميا

سلام جالب بود خسته نباشين عوضش کلی موفق باشين يا علی

ایران امروز

سلام ابرهیم جعفری انسان با ذکاوتی است ولی نگاهی به سیاست همراه ایدولوژِی مشکل ساز شد.