راه مقابله با اين موج جهانی چيست؟

واقعا نمی توان در ارتباط با این موج بسیار آرام، آهسته، پیوسته و منعطف که من اسمش را "پروژه انزوای ایران" می نامم، آرام نشست و بی تفاوت بود. این پروژه، به قدری مهندسی شده، که در ریز ترین موارد آن هم نمی توان کاستی دید. اگر اتفاق غیر قابل پیش بینی نیفتد، «که البته اتفاقات غیر قابل پیش بینی عنصر جدایی ناپذیر سیاست است» این پروژه آرام آرام به سرانجام خواهد رسید. شاید بشود با موارد ذیل، از این پروژه جلوگیری کرد یا دست کم در روند آن، اثر گذاشت؛

1- اصلاحات اساسی در سیاست خارجی، از جاری شدن اصلاحات عقدیدتی تا اصلاح ساختار و بدنه وزارت خارجه، سفرا، دیپلمات ها و به خصوص مذاکره کنندگان و فعالان هسته ای.
2- بالا بردن سطح اختیارات وزارت امور خارجه و شورای عالی امنیت ملی، دادن اختیارات تام به متبحران و زبدگان عرصه دیپلماسی که دو ویژگی عمده داشته باشند: نخست انتصاب دموکراتیک آنان به طوری که مورد تایید باشند «مثلا مورد تایید نسبی مطبوعات و رسانه های سیاسی قرار گرفته باشند» دیگر آنکه یک تعامل دوسویه، منطقی و کاملا شفاف از سوی این افراد با همان جامعه ذکر شده، برقرار شود.
3- اصلاح رسانه ملی، گردش آزاد اطلاعات به خصوص در زمینه مساله هسته ای، روشن کردن تمام مسیر پرونده هسته ای برای شهروندان عادی جامعه که به همه رسانه ها دسترسی ندارند و خوراک فکری آنان اساسا از رسانه ملی است.
4- مذاکره صریح و شفاف ایران و امریکا در این زمینه خاص و اعلام جزئیات تمامی موارد مذاکره به جامعه سیاسی. «گمان می کنم رسیدن به مزایای این امر حتی تحت لوای جمهوری اسلامی با ریاست دکتر احمدی نژاد و با چارچوب کلی و مانیفست فعلی نظام هم امکان پذیر باشد».

و بالاخره چند پیشنهاد صریح که صاحب وبلاگ فراسو، در صفحه پیامهای پست مذاکره با روسیه در همین وبلاگ نوشته؛
سعيد جان! در اينکه روسيه قابل اعتماد نيست با تو هم رايم. اما با راه حل تو موافق نيستم. به نظر من می توان به برنامه زير فکر کرد: آزادی فوری و بی قيد و شرط زندانيان سياسی و سندیکایی - رفع توقيف از مطبوعات و منع سانسور بطوريکه همه انديشمندان و نخبگان بی هيچ واهمه ای با نظر به منافع ملی وارد چرخه هم انديشی شوند - آزادی احزاب ، اتحاديه ها، صنوف ، سنديکا ها و تشکل های غير دولتی- تشکيل يک کنگره ملی با حضور همه سلائق ( چه آنانکه در داخل ايرانند ، چه آنانکه خارج از ايرانند ) -  تعهد حاکميت به تن دادن به نتيجه اين هم انديشی .... به نظرم تنها با درپيش گرفتن چنين اقداماتی منافع ملی ما به صورت حداکثری تامين می شود . نتيجه ای که يقينا از مذاکره با آمريکا يا اروپا و روسيه و هیچ کشور دیگری حاصل نخواهد شد...البته گفتم که تنها می توان به این مبرنامه فکر کرد ! چرا که ظاهرا عقلانیتی در آقایان مشاهده نمی شود !!! ....

/ 3 نظر / 6 بازدید
احسان رخشان

وضعیت خیلی بدی است سعید جان...

م-شجری

به نام خدا سلام دوست عزيز با مطالبتان موافقم.اما به نظرم در موارد جلوگيری از پروژه انزوای ايران بايد موردی ديگر نيز اضافه کنيد و آن ايجاد فضای باز سياسی در داخل و ارزش دادن به ملت و خواستهای آنها و نخبگانشان. اگرچه در آخر متنتان مطالبی بود که خوب بود. باز هم تشکر از شجاعت و احساس مسوليت شما نسبت به کشور و جامعه

کاموانيوز1

اين پيشنهادات قسمت عمده ای از خواست ملی بود که برای تغييرات اساسی با آمدن خاتمی تبلور پيدا کرد. ولی حاکمان ج. ا. به نظر من اصولا اعتقادی به اين موارد ندارند و دولت فعلی(احمدی نژاد) اصولا در حد این حرفها نیست. در هر صورت بله، اگر اين موارد پياده بشه راه برون رفتن از نابودی حتمی ايران فراهم ميشه.