آب اگر دستتان هست، زمين بگذاريد و سرمقاله امروز قوچاني را بخوانيد. اين آدم با اين سن كمش و اطلاعات بسيارش در زمينه سياست معاصر گاهي از تعبير هايي استفاده مي كند كه هر تحليلگري را به زانو در مي آورد. تعبير هايي چون «تشبيه فرايند بورس تهران به دماسنج سياستمداري دولت» و «اصلاح طلباني كه با يك دست جام باده و يك دست زلف يار» براي مسائل هسته اي چاره جويي مي كنند.
نتيجه گيري قوچاني مرا به ياد سياست ناكامي باطني اصلاح طلبان كه نمود بيروني آن "صبر و انتظار" است مي اندازد.

مرتبط: غني سازي در ايران يا روسيه؟/ آرش مهدوي. روزآنلاين

/ 2 نظر / 4 بازدید
hamid

سعيد جان ! اين اولين بار نيست که از تحليل های آقای قوچانی تمجيد می کنی! چشم....

نوشتار

سلام- شما هم يه روزی قوچانی می شويد....