مانموهان سينگ، نگران کشورش، قرارداد خط لوله گاز ایران، و از همه مهمتر توافق هسته ای با امریکا و پیشی گرفتن نسبی هند از رقیب دیرینه اش، پاکستان است. کاملا شفاف سخن می گوید، موضع می گیرد و در همه ی مناسبات بی هیچ پروایی بر منافع بی قید و شرط کشورش تاکید می کند. این یعنی سیاست ورزی و نفع طلبی طبیعی با یک وجهه "جا افتاده" و کاملا منعطف و "زیگزاگی" در صحنه بین الملل. سخن امروز او در کنار رای اخیر کشورش در آژانس انرژی اتمی بر علیه ایران، همه نشان از این تاکتیک هند دارد و "غیر منتظره" به نظر نمی رسد:
به هر قيمتی که شده بايد از جبهه گيری در مقابل ايران جلوگيری شود و رويارويی با ايران نه به نفع هند است و نه به نفع منطقه.

/ 3 نظر / 6 بازدید
تابعد

سلام دوست گرام . حال و احوال خوب است اين دم نوروزی ؟ در مورد مطلبت . يک مقاله ايی رو خوندم خيلی برام جالب اومد . گفتم آدرسشو خدمتون بدم . بخونيد . تا نظر شما چه باشد . در مورد سياست جهانی اسhttp://www.ghadiri.org/archives/001030.htmlت ./

محمد

سياست يعنی سياست هند. سياستمداران کشور ما به دليل قاطی کردن ايدئولوژی در سياست هميشه بازنده هستند.

m-shajari

به نام خدا سلام به شما دوست محترم واقعا کارهايی که سياستمداران و تصميم گيرندگان ما انجام می دهند:تاسف بار است. نمی دانم سرانجام چه خواهد شد.اما من مردم را به خود آگاهی و احساس مسوليت و مسولان را به تامل تفکر و تصميمات عقلی و حرکت به سوی آزادی دموکراسی و پيشرفت دعوت می کنم.