درباره نامه رئیس‌جمهور

اگر چه زود است درباره نامه رييس جمهوري اسلامي ايران به رييس جمهوري امریکا بدون اطلاع از محتواي آن سخني گفت، اما به نظر می‌رسد این حرکت رئیس جمهور با هدف بهبود چهره ایران در نظام بین‌الملل به عنوان نظامی «صلح طلب» و «عدالت محور» که دغدغه‌های جهانی نیز در سر دارد صورت گرفته است.
شاید هم سران نظام و آیت الله خامنه‌ای عملا به این نتیجه رسیده‌اند که نمی‌توان دست روی دست گذاشت و شاهد بازی‌های پنهانی چین و روسیه و امریکا بود.

اما به هر روی بعید به نظر می‌رسد مساله تازه‌ای در نامه عنوان شده باشد. آن زمانی که آقای احمدی‌نژاد قرار بود در سازمان ملل سخنرانی کند، هیاهویی با عنوان «پیشنهاد هسته‌ای ایران» به راه افتاد و همگان خود را برای سخنرانی رئیس جمهور آماده کردند، اما نه تنها هیچ تاثیری در روند پرونده‌ی هسته‌ای ایجاد نشد، بلکه ایران بدترین دوره سیاست خارجی و روابط بین‌الملل را در 27 سال گذشته تجربه کرد.

به نظرم چیزی که از همه‌ی اینها مهمتر است، تغییر نگرش نسبی ایران در سیاست خارجی است. هرچند که مقامات بر طبل مخالفت خود با سیاست‌های امپریالیستی امریکا می‌کوبند و ظاهرا ذره‌ای هم حاضر به کوتاه آمدن نیستند، اما در عمل کم‌کم دارند به این مهم پی می‌برند که مسائل تعیین کننده در نظام بین‌الملل راهی نیست که ایران در پیش گرفته.

از طرفی امریکا و جورج بوش در معرض امتحان بزرگی قرار گرفته‌اند. شیوه برخورد با این نامه از سوی امریکا برای جلب افکار عمومی بسیار مهم به نظر می‌رسد. توپ در زمین امریکاست و مشاوران بوش برای استفاده بهینه از این حرکت ایران در جهت منافع امریکا، باید سخنانی را به رئیس جمهور امریکا بیاموزند که امریکا بتواند این سخنان را  در کنار «هولوکاست» و «محو اسرائیل»  بگذارد تا از آن سمبلی برای شرارت ایران درست کرده و در جهت سياست‌های امريکا، آن را مورد استفاده قرار دهند.

/ 0 نظر / 18 بازدید